NS Experience Center
De website hield niet op bij het scherm
De opdracht was duidelijk: een applicatie bouwen voor een experience center.
Ik bouwde hem. Keek ernaar. En dacht: dit is nog geen eindproduct.
Niet helemaal wat je hoopt te denken nadat alles al staat. Maar het werd wel het startpunt voor iets beters.
Innovatie ontdekken door ernaartoe te lopen
Het NS Experience Center vertelt verhalen over technologische ontwikkelingen binnen NS: van 3D printing tot augmented reality en process mining.
Bezoekers liepen met een iPad langs fysieke stations in de ruimte. Bij elk station stond een dock. Zodra de iPad daarin werd geplaatst, opende de content die bij dat station hoorde.
De opdracht was duidelijk: een applicatie bouwen voor een experience center.
In eerste instantie leek dat overzichtelijk: ontwerp omzetten, schermen bouwen, zorgen dat alles werkt.
Het ontwerp moest niet alleen op het scherm kloppen, maar ook in de route door de ruimte.
Ik bouwde het. Keek ernaar. En...
Voor de applicatie lag al een ontwerp. Mijn eerste taak was dat werkend krijgen.
Tijdens het bouwen zag ik pas goed hoe het ontwerp zich als geheel gedroeg. Een los scherm kan er prima uitzien. Pas wanneer alle pagina's achter elkaar staan, merk je of de hiërarchie klopt en de ervaring als één geheel voelt.
Dat deed het nog niet.
Tijdens een review werd gevraagd wat ik ervan vond. Ik zei dat het aanvoelde als een mid fi, terwijl het al hi fi was.
Ik mocht het redesign maken en dat werd gelukkig positief ontvangen.
Mijn rol begon bij development, maar werd tijdens het project uitgebreid met design. Juist die combinatie vind ik het leukste.
Eén handeling, behoorlijk veel stappen
Om de hele route te begrijpen werd de flow uitgewerkt in een Excel overzicht. Per stap stond wat de bezoeker deed, welke pagina moest openen en welke technische actie daarvoor nodig was.
Zo werd duidelijk hoe de docks, de iPad, de content en de fysieke stations met elkaar verbonden waren.
Via UDP kon de applicatie opdrachten naar een BrightSign mediaspeler sturen. Een handeling op de iPad bepaalde daardoor ook welke media in de ruimte werd afgespeeld.
Dat overzicht hielp niet alleen tijdens het bouwen. Na afronding werd de omgeving omgezet naar de uiteindelijke applicatie, dus de werking moest ook overdraagbaar zijn.
- Dock: de gebruiker legt de iPad in het dock van een station
- Verzoek: de app stuurt een verzoek naar WordPress met het dock-ID
- Content: WordPress geeft de bijbehorende pagina terug als JSON
- Weergave: de app toont de content en stuurt via UDP een signaal naar BrightSign
Voor NS betekende dat dat bezoekers niet zelf hoefden te zoeken naar het juiste verhaal. De plek waar ze stonden deed dat werk.
Zodra de iPad in een dock werd gelegd, verscheen de juiste content en reageerde de media in de ruimte mee. De techniek daarachter was uitgewerkt en overdraagbaar, maar voor de bezoeker bleef het simpel.
iPad neerzetten, klaar.